Ocena skuteczności zabiegu kardiowersji elektrycznej u pacjentów z napadowym migotaniem przedsionków z towarzyszącym nadciśnieniem tętniczym Master thesis

Ocena skuteczności zabiegu kardiowersji elektrycznej u pacjentów z napadowym migotaniem przedsionków z towarzyszącym nadciśnieniem tętniczym

Evaluation of the effectiveness of electrical cardioversion in patients with paroxysmal atrial fibrillation accompanied by hypertension

Migotanie przedsionków (z ang. Atrial Fibrillation - AF) to jednostka choroba, która polega na nieregularnej, szybkiej i nieskoordynowanej aktywności elektrycznej w przedsionkach serca. To zaburzenie rytmu serca występuje w czterech postaciach: AF rozpoznane po raz pierwszy, napadowe, przetrwałe, długotrwale przetrwałe oraz utrwalone AF. Na rozwój choroby wpływają m.in.
podeszły wiek pacjenta, nadciśnienie tętnicze i choroby zastawek serca. Do metod leczenia AF zalicza się kardiowersję farmakologiczną, kardiowersję elektryczną oraz ablacje serca. Najnowszym typem ablacji jest ablacja polem
pulsacyjnym (PFA, z ang. Pulsed field ablation) to nowatorska, mało inwazyjna procedura stosowana w leczeniu AF i innych zaburzeń rytmu serca.
Wykorzystuje krótkie, wysokonapięciowe impulsy elektryczne do tworzenia porów w błonach komórek serca, co prowadzi do ich śmierci i skutecznie izoluje problematyczne ścieżki elektryczne w sercu. W przeciwieństwie do
tradycyjnych metod ablacji, które wykorzystują ciepło lub zimno, PFA jest podejściem nietermicznym, potencjalnie zmniejszającym ryzyko uszkodzenia otaczających tkanek, takich jak przełyk lub nerwy.
Celem niniejszej pracy była ocena skuteczności zabiegu kardiowersji elektrycznej u pacjentów z napadowym AF z towarzyszącym nadciśnieniem
tętniczym oraz identyfikacja czynników wpływających na skuteczność tego zabiegu. Badania zostały przeprowadzone w Oddziale Kardiologii po uprzednim uzyskaniu zgody Dyrekcji Szpitala Wielospecjalistycznego
w Jaworznie. Do analizy retrospektywnej włączono 90 historii chorób pacjentów w przedziale wiekowym 39-90 lat z okresu 2020-2025 roku.

Atrial fibrillation (AF) is a disease that involves irregular, rapid, and uncoordinated electrical activity in the atria of the heart. This heart rhythm disorder occurs in four forms: AF first recognized, paroxysmal, persistent, long-term persistent, and permanent AF. The development of the disease is influenced by, among others, the patient's advanced age, hypertension, and heart valve disease. AF treatment methods include pharmacological cardioversion, electrical cardioversion, and cardiac ablation. The latest type of ablation is pulsed field ablation (PFA), an innovative, minimally invasive procedure used to treat AF and other heart rhythm disorders.
It uses short, high-voltage electrical pulses to create pores in the membranes of heart cells, which leads to their death and effectively isolates problematic electrical pathways in the heart. In contrast to traditional ablation methods that use heat or cold, PFA is a non-thermal approach, potentially reducing the risk of damage to surrounding tissues, such as the esophagus or nerves.
The aim of this study was to assess the effectiveness of electrical cardioversion in patients with paroxysmal AF with concomitant hypertension and to identify factors influencing the effectiveness of this procedure. The study was conducted in the Department of Cardiology after obtaining prior consent from the Management of the Multi-Specialist Hospital in Jaworzno. 90 medical records of patients aged 39-90 years from the period 2020-2025 were included in the retrospective analysis.

kardiowersja elektryczna, migotanie przedsionków, kardiologia, nadciśnienie tętnicze

electrical cardioversion, atrial fibrillation, cardiology, hypertension